Ondernemerslessen van Marco Aarnink, #3

In dit derde en laatste deel van het interview hoor je Marco’s concrete tips voor zzp’ers.

En hij zegt gewoon eerlijk wat hij zelf verkeerd heeft gedaan of nu anders zou doen. Dat hij heel veel geluk heeft gehad met het moment waarop hij begon, waarom netwerken meestal helemaal niet opschiet en dat hij zich niet zo lang had moeten laten omringen door jaknikkers.

Ik sprak hem anderhalf uur en dat hele gesprek vind je terug in het boek. Het monteren was een hel, simpelweg omdat we niet konden kiezen. Daarom hebben we er 3 afleveringen van gemaakt.

Wil je meer weten of het boek vast bestellen? Leuk! Je vindt alles hier.

Brommers verkoop’n met Hennie van der Most

Voor Het Geldproject vroeg ik Hennie van der Most wat je nodig hebt om als ondernemer succesvol te zijn.  Vaak ben ik het totaal met hem oneens. Soms ben ik het met hem eens. En soms moet ik toegeven dat de eenvoudigste inzichten soms het moeilijkst toe te passen zijn. Dat je bij voorbaat al bereid moet zijn je brommer te verkopen bijvoorbeeld. Dat je onophoudelijk zoveel mogelijk moet terug investeren in je bedrijf. Dat geld nooit het doel mag zijn. En dat je moet kiezen voor dat waar je passie zit. Hierbij in tien minuten zijn uitleg van “Niet lullen, maar poetsen.”

Binnen 6 maanden geldzorgenvrij

Het was nogal stil rondom Het Geldproject. Ik ben zo druk met toepassen wat ik leer, dat ik amper tijd overhou om nog te schrijven, gehouden interviews te posten en elke dag notities te maken. Ik merk dat ik het momentum van armoedzaaier zijn kwijt begin te raken. Dat is niet goed. Ik leer zo veel en verander de dingen die ik doe zo snel, dat ik niet meer precies weet hoe het voelde. En de urgentie is minder. Je hebt urgentie nodig om echt te veranderen en daarin te volharden. Als je longembolie hebt, is het makkelijk om niet te roken. Als je bijna gaat trouwen, is het makkelijker om af te vallen. Als je boodschappen moet doen van statiegeld, moét je wel kijken waar je nog kunt besparen en hoe je je inkomsten kunt verhogen.

Als je elke cent drie keer om moet draaien, doe je dat. En ook als het niet meer hoeft, is het slim om dat wel te blijven doen. Want dan ga je systematisch iets positief veranderen. Hou dus de urgentie vast. Als je hebt aangetoond dat je kunt leven van minder, blijf dan ook leven van minder. Dan hou je meer over, bouw je meer op, heb je minder stress. En je wist al dat je niet veel nodig hebt om gelukkig te zijn toch? Hoe meer je consumeert, hoe meer je denkt dat je nog meer nodig hebt. En hoe minder je consumeert, hoe minder je geprikkeld wordt om meer te willen bezitten. Als ik bijvoorbeeld geen tijdschriften meer koop, heb ik ook veel minder behoefte om in te spelen op trends. Dan hoef ik al die toffe dingen waar ik langs blader [of scroll] helemaal niet te hebben.

Ik doe bewust elke dag minimaal één ding om mijn financiële [en daarmee mentale en emotionele] staat te verbeteren. Al is het maar inkoopbonnetjes in Moneybird zetten, de kassabon van de supermarkt nalopen of ergens naartoe lopen in plaats van de auto pakken. Ik blijf de goedkope merken kopen, ik ga niet terug naar dure cosmetica, ik mag pas iets nieuws aanschaffen als ik iets anders heb weggegeven of verkocht. En ik vraag me constant af: heb ik dit nodig? [Bij wijn is het antwoord vaak ja].

Hoe armer ik ben, hoe rijker ik word

Belangrijker: ik blijf denken als iemand zonder geld. Ik zorg er namelijk bewust voor dat ik minder geld heb. Vroeger pinde ik nog wel eens zakelijk als het privé niet meer kon. Nu is zakelijk zakelijk en privé privé. En daarin gaat dat wat binnenkomt direct naar een veilige plek waar ik het niet zomaar kan uitgeven. Zodra er zakelijk geld binnenkomt, betaal ik mijn zakelijke rekeningen. Zo veel mogelijk automatisch en de rest handmatig. Tien procent van mijn inkomen gaat direct naar een investeringsrekening. Daarvan laat ik het meeste staan, maar hij is ook voor mijn persoonlijke ontwikkeling. Boeken, trainingen, coaching, seminars. Als ik daar geen geld voor reserveer, vind ik dat ik het me niet kan permitteren. Staat het direct apart, dan blijft het over en kan ik terug investeren in mezelf. De eerste keer dat ik die 10% overmaakte, was in oktober. In de tussentijd heb ik dankzij Het Geldproject zoveel geleerd, dat het bedrag nu tien keer zo hoog is als in oktober.

Zes bankrekeningen

Ik maak een vast salaris over naar mezelf. Niet wat ik comfortabel vind, maar wat ik echt nodig heb plus een beetje. Daar moet ik het privé van doen. Ik betaal eerst mijn rekeningen. Privé verdeel ik vervolgens mijn geld over 4 bankrekeningen: Rekening Courant, Noodgevallen, Avonturen en Dromen & Later. Eerst ging 10% van mijn salaris naar Noodgevallen, tot daar €3.500,- op stond. Het bedrag maakt niet zoveel uit. Ik heb het scenario genomen waarbij mijn auto, wasmachine, droger en vaatwasser allemaal in een keer stuk gaan. Zodra er €3.500,- op Noodgevallen stond, stopte ik met geld overmaken en sindsdien gaat die 10% naar Dromen & Later. Per maand wil ik daarnaast een bedrag [maximaal 5%, maar meestal minder] overmaken naar Avonturen. Die is voor leuke dingen doen. En die kies ik een stuk bewuster dan voorheen. Want heel veel leuke dingen kun je voor weinig of niks doen. En het leukst vind ik nog steeds tijd met mijn dierbaren. Jaren geleden heb ik mijn allerdierbaarste beloofd dat ik haar op een dag meeneem naar Bali. Ik hoopte altijd dat er een dag zou komen dat daar geld voor overbleef. Die dag kwam nooit. Maar nu wel. Want hoeveel of weinig geld er ook is, er gaat elke maand 10% naar Dromen & Later. En dat gaat niet op aan boodschappen, brandstof of andere dingen die in de waan van de dag voor gaan. Dus wij gaan voordat ze 15 wordt naar Bali.

Op 4 augustus heb ik haar beloofd dat we binnen 6 maanden uit de geldzorgen zouden zijn. Toen wist ik nog niet hoe, maar het is gelukt. Het is zes maanden later en de paniek, zorgen en geldstress zijn weg. Ik heb onwijs veel geleerd en veranderd [wat ik allemaal met je ga delen] en dat blijf ik doen. Straks word ik nog letterlijk rijk ook.

—————————————————————————Meer weten over Het Geldproject of het boek bestellen? Leuk! Je vindt alles hier.

 

 

 

Ontzettend brutale vragen

“En, heb je je miljoen al?” Ik hoor het bijna dagelijks. Soms klinkt het vriendelijk, soms spottend. Maar nooit publiekelijk. Dus elke keer opnieuw leg ik uit dat een journalist ervan maakte dat ik een miljoen euro wil verdienen in een jaar. [Wil ik best trouwens, maar dat is niet de essentie van Het Geldproject.] Het echte verhaal was vast niet spannend genoeg voor het krantenartikel. Dat ‘een fortuin’ voor mij over veel meer gaat dan geld, bekte niet lekker, denk ik. En dat ik het niet kan aanzien dat zoveel zzp’ers keihard werken en toch op of rond het bestaansminimum leven al helemaal niet.

Ik krijg wekelijks onwaarschijnlijk veel vragen en opmerkingen. Allemaal achter de schermen. [Behalve op de sociale media van de media zelf dan, daar reageren mensen vooral met haat. Die heb ik gelezen zoals ik horrorfilms kijk: met mijn handen voor mijn ogen.] Maar dat de oprechte reacties nergens zichtbaar zijn, vind ik jammer. Want dan blijft het taboe. Ik heb liever een dialoog. Ik begrijp dat niet iedereen dat openlijk wil. Tegelijkertijd vind ik de vragen interessant en wil ze graag zichtbaar maken. Dus bij deze een selectie.

“Denk je dat iemand in die marketingtruc trapt?” Ja en nee. Ik hoop niet dat iemand mijn boek koopt omdat het goede marketing is. Het is wel goede marketing. Maar geen truc. Het boek verkopen voordat ik het geschreven heb was pure noodzaak. Ik had dezelfde dag nog geld nodig. Daarnaast is het gewoon crowdfunding. En crowdsourcing, want doordat mensen reageren, kan ik de inhoud van het boek afstemmen op de behoefte van de doelgroep. Ik ga niet rijk worden van de boekverkoop. Alleen al omdat ik er, tot het af is, maar €10,- voor vraag, inclusief verzendkosten en btw.

“Is het probleem niet gewoon dat je niet met geld kunt omgaan?” Dat is preciés het probleem. Mijn totale onwetendheid. Mijn overtuigingen over geld. Alles wat met financiën te maken had angstig uit de weg gaan. De levensstandaard zoals ik die kende in het gezin waarin ik opgroeide meenemen naar mijn studententijd en vervolgens naar de rest van mijn leven, waar ik hem verhoogde elke keer als mijn inkomen steeg. Simpelweg niet weten wat dingen kosten. Een half brood bijvoorbeeld, een dubieuze debiteur, ziekte, mijn tijd, mijn leven in het algemeen. Ik vond geld onbelangrijk en eng. Daarover later meer. Maar inderdaad, ik kon niet met geld omgaan. En hoe meer mensen ik spreek, hoe meer ik me realiseer dat bijna niemand met geld kan omgaan. [Kijk alleen al maar naar de opnieuw oplaaiende rentegekte in de huizenmarkt. Maar daar hebben we het nog wel een keer over voordat de volgende crisis uitbreekt.]

“Weet je wel dat het heel moeilijk is om in een jaar een fortuin te verdienen?” Degene die ik sprak vergeleek het met de muziek: een band heeft ook een jaar of vijf nodig om te rijpen, zeg maar. Net als bedrijven. Je hebt alleen al gemiddeld drie jaar nodig om op break even te komen. Je hebt ontwikkelingstijd nodig. Zeker als het gaat om financiën.

Ben ik het helemaal mee eens. En op dat vlak heb ik zelf fouten gemaakt. Alleen al in de afgelopen twee jaar ben ik met vennoten twee nieuwe bedrijven gestart, waarvan de nieuwste alweer opgeheven wordt. Want het kostte alleen maar geld, terwijl ik hetzelfde eigenlijk ook al vanuit mijn eenmanszaak deed en ik de enige was die er tijd in stak en erin geloofde.

Het was ook niet gek dat hij dacht dat ik in een jaar een fortuin wil verdienen, want ook hij had die krant gelezen. Dus voor de duidelijkheid: ik heb mezelf een jaar gegeven om te ontdekken hoe je van nul euro een fortuin maakt. Voor mij is het geldcomponent daarvan eerst “financieel onafhankelijk”. Hoeveel geld ik daarvoor nodig heb en hoeveel tijd en discipline me dat kost, ben ik nu aan het uitzoeken. En als ik het weet en toepas, deel ik het.

Uiterlijk op 4 augustus verschijnt het boek. Het gaat over veel meer dan alleen maar geld. Het gaat over financiële vrijheid en onafhankelijkheid, maar ook over purpose, waarden, autonomie, leiderschap, tijd, balans, voldoening, geluk. Ik help je bouwen aan waarde in alle opzichten. Want mijn missie is mensen helpen het leven te ontwerpen dat ze het meest gelukkig en succesvol maakt. En daarmee stop ik niet op 4 augustus.

“Kun je niet beter gewoon werken in plaats van al die aandacht vragen op social media?” Al die aandacht vragen op social media is werken. Aan het boek. Want hoe beter ik uit eerste hand begrijp wat er bij andere zzp’ers speelt en dat kan gebruiken in gesprekken met financieel succesvolle ondernemers en financieel specialisten, hoe beter het boek wordt. Ik ga geen tweede Napoleon Hill of Tony Robbins worden. Ik wil leren over waar zzp’ers mee worstelen en hoe dat anders, leuker, beter en succesvoller kan. [Oh ja, en ik werk niet alleen maar aan Het Geldproject. Het Geldproject doe ik ernaast en erna.]

Op mijn blog “Droombaan” kreeg ik best veel vragen. Een aantal in dezelfde mail, met als titel “Ontzettend brutale vragen”. Vond ik leuk. De vragen zetten me aan het denken en verwonderden me. En ik ga ervan uit dat ze met goede intenties gesteld zijn. Een paar fragmenten uit die mail:

“Ga het dan parttime doen.” Parttime had een optie kunnen zijn. Maar als zzp’er die ernaast in loondienst gaat werken, word je keihard belast op je zelfstandige inkomsten. En parttime zou het niet al mijn geldzorgen wegnemen. Dan wordt de vraag: waarop wil ik me focussen, hoeveel klussen heb ik per maand nodig om dat parttime salaris te evenaren en kan ik daarin zorgen voor voldoende continuïteit? Ja, dat kan ik. Zeker met wat ik sinds dag 1 van Het Geldproject heb geleerd.

“Ja, maar je hebt ook je verantwoordelijkheden!” Droombaan” ging over het afslaan van de baan die al mijn financiële zorgen in één klap zou oplossen. En daarin schuilt het verschil. Die baan zou mijn financiële zorgen oplossen, maar niet structureel, niet op een manier waarop ik anderen ermee kan helpen en niet op een manier waarop ik er uiteindelijk gelukkig van word. En gelukkig zijn vind ik een van mijn grootste verantwoordelijkheden. Naar mezelf en naar mijn dierbaren. Blijf ik daar trouw aan door niet voor die baan te kiezen, dan moet ik inderdaad een manier vinden om het nemen van mijn verantwoordelijkheden te waarborgen. En dat doe ik.

“Weet je zeker dat een stabiel huis, hoofd en situatie voor jezelf niet meer credits verdienen?” Ik werk juist hard en effectief aan een stabiel huis, hoofd en situatie, voor mezelf en voor mijn dochter. Voor nu en de lange termijn. Zou ik de baan nemen –in Amsterdam en in een rol waar werkdagen soms midden in de nacht beginnen- dan zou ik het probleem op de korte termijn oplossen en zou mijn dochter tijd, aandacht en mijn aanwezigheid moeten inleveren, in essentie in ruil voor naar de bioscoop en een toetje. In haar basisbehoeften mist ze niks, want daarin voorzie ik altijd. Met weinig geld redden we het ook. Met meer geld wordt het leuker en wordt het rustiger in mijn hoofd. Elke dag wordt nu al leuker en rustiger, dus dat komt goed.

“Hoe ver kun je gaan om je eigen purpose te vervullen? Of anders gezegd, kun je té ver gaan? Gaat de (eerste) verantwoordelijkheid uit naar “de zaken op orde” qua lopende financiën, je vaste lasten en weer wat leuks kunnen doen? Of gaat je purpose hierop voor, ook al betekent dat slapeloze nachten en boodschappen doen van statiegeld?” Hoe ver kun je gaan om je eigen purpose te vervullen? Heel ver. Maar ik zie purpose niet als het najagen van één exclusief ding dat je ultiem gelukkig gaat maken en dat voorrang moet krijgen op andere belangrijke dingen. Ik zie het als iets dat gelinkt is aan je innerlijke drijfveren, je waarden, je dierbaren en andere stakeholders. De optelsom daarvan wil ik zo veel mogelijk toepassen op alle aspecten van mijn leven. Ik zie het niet als iets waarop je je monomaan moet gaat richten, terwijl je eerst andere dingen zou moeten oplossen of creëren. Binnen personal branding, internal branding, purpose workshops, werken met studenten en scholieren, lezingen en Het Geldproject zit ik volledig op mijn purpose, maar tot ik een beter verdienmodel heb ontwikkeld, betaal ik mijn hypotheek van presentatieklussen, video-opdrachten, schrijfklussen en marketingcommunicatiedingen. Ik ben blij met elke vorm van werk die ik heb. En met alles wat ik tijdens dit project leer. Want dat zorgt er inderdaad voor dat ik nooit meer boodschappen hoef te doen van statiegeld.