Tubantia geldproject

Nuances

Ineens werd ik geïnterviewd door De Twentsche Courant Tubantia. Heel tof natuurlijk. Niet alles is overgekomen zoals ik het bedoelde. Niet alles is in de context geplaatst waarin ik het zei. En waarschijnlijk was ik niet overal even duidelijk. De journalist wilde natuurlijk concreet weten hoe ik het ga doen. En dat ontdek ik onderweg.

Hoeveel ik wil verkopen of verdienen bijvoorbeeld. De journalist vroeg of ik een miljoen wilde. Ik zei dat dat me wel leuk leek. Maar ook dat ik geen bedrag kan koppelen aan “ik ga van nul euro een fortuin maken.” Ik heb geen idee heb wat voor mij een fortuin is. Behalve dat ik financieel zo vrij wil zijn, dat ik me kan veroorloven om heel veel weg te geven.

Tubantia geldprojectIn het artikel stond: “Ik wil echt via dit boek naar een fortuin. Ja, een miljoen ofzo. Of zoveel geld dat ik niet meer hoef te werken.” De boekverkoop is niet zozeer hoe ik naar een fortuin wil. Het is het proces naar het boek toe, waarin ik wil ontdekken, leren, toepassen en bewijzen hoe je een fortuin opbouwt. Als ik alleen ga voor de verkoop, wordt het boek een lege huls. Ik wil een supergoed boek. En daar wil ik hard voor werken. Dus nee, als ik honderdduizend boeken verkoop, krijg je als koper niet een dun boekje met “Hoe ik iedereen tien euro vroeg en daarmee binnenliep”.

 

Financieel succesvolle ondernemers

Ik ga de besten uit de markt vragen hoe zij het doen. Mensen die financieel gezien heel succesvol zijn. Binnenkort interview ik iemand die me leert berekenen wat voor mij dat fortuin moet zijn. En iemand die me laat zien hoe ik geld voor me laat werken door passief inkomen te genereren. Want ik ben 41 en kan en wil niet nog dertig jaar zo hard hoeven werken zonder iets duurzaams op te bouwen. En op dit moment red ik het nog geen maand zonder inkomen. Dus ik heb een systeem nodig. Ik ga niet alleen de miljonairs interviewen, maar ook mensen die kunnen helpen met starterskwesties. Met groter denken en grotere stappen zetten, maar ook met eenvoudige dingen als de juiste bedrijfsvorm kiezen, administratiesoftware, de dingen die de Belastingdienst je niet vertelt en waar je zekerheden moet inbouwen of juist meer risico kunt nemen.

Meer dan geld

Ik zei in het interview dat een fortuin voor mij meer dan geld is. Het is waarschijnlijk ook vrijheid, tijd, balans, voldoening, geluk. Het zal dus niet alleen een boek over geld worden, maar vooral ook over persoonlijk leiderschap. En hoe jij een fortuin kunt opbouwen, met behoud van je gezondheid, geluk, rust en waarden.

Crowdfunding en crowdsourcing

Ik zie Het Geldproject als meer dan crowdfunding. Het is ook crowdsourcing. Ik krijg tientallen mails, posts en whatsapps per dag van mensen die herkennen waar ik in zit, willen helpen en advies aanbieden of vragen. Vooral van zzp’ers. Daar zit de meeste kwetsbaarheid. [Al geldt dat voor mij persoonlijk niet eens zozeer. Ik heb naast een eenmanszaak ook een VOF en een BV, maar in de eenmanszaak verdien ik het meest. Hoe triest is dat? Zei ik al dat ik heel veel ga leren het komende jaar?] Al die input neem ik mee in de totstandkoming van het boek. Een betere manier om je product af te stemmen op de behoefte van je doelgroep is er niet, denk ik. Ik denk zelfs dat meer auteurs zo zouden kunnen werken. Dan weet je in elk geval dat je een boek gaat schrijven waar mensen op zitten te wachten.

Financiële intelligentie

De tips en adviezen uit de interviews vormen een groot deel van het boek, maar onderweg lees, ontdek en vraag ik me suf. Ik mis financiële intelligentie en dat kan ik niet uitstaan. Dus ik heb haast. Niet alleen om mijn financiële situatie te verbeteren. Want als ik alleen dat doe, blijft het symptoombestrijding. Ik wil ook leren, weten, begrijpen, keihard groeien in elk opzicht. En dan anderen helpen zelf een fortuin op te bouwen. In hun eigen definitie.

Waarmaken

“Zoveel geld dat ik niet meer hoef te werken” gaat bij mij niet op. Ik zie werken niet als een noodzakelijk kwaad. Wat ik doe, doe ik met totale overgave en heel veel plezier en voldoening. Ik zit bijna volledig op mijn purpose. Zelfs als ik mijn administratie doe of van alles aanpak om financieel de zomer door te komen. Ik baal nooit dat het maandag is. Ik ben nooit blij dat het eindelijk vrijdag is. Ik zie mijn werk niet eens als werk. Wat ik in het interview zei, is dat ik naar de situatie wil dat ik mijn inkomen niet uit mijn uren hoef te halen. Hoe meer boeken ik verkoop, hoe meer passief inkomen. En hoe slimmer ik werk, hoe meer mensen ik daadwerkelijk kan helpen als ik het zelf heb waargemaakt. En ik ga het waarmaken. Let maar op.

Het geldproject!

Woh.

Het is begonnen. Ik zag net dat mijn eerste boeken verkocht zijn. Het Geldproject loopt nog maar net en ik ben nu al flabbergasted. Ik kreeg meteen een mail van iemand uit mijn zakelijk netwerk, van wie ik dacht dat hij financieel heel succesvol was. Hij gaf aan in dezelfde situatie te zitten als ik.

Zou dit het laatste taboe zijn? Aan de buitenkant en op social media lijkt iedereen succesvol. Want ze doen zoveel. Ze zijn zo druk. Ik hoor zelden iemand zeggen dat het niet altijd makkelijk is om je hoofd boven water te houden. Dat drie dubieuze debiteuren en een blauwe envelop soms genoeg is om je boodschappen te moeten doen van statiegeld of uitstel te moeten vragen voor betaling van het schoolreisje van je kind.

Maar je bent altijd zo druk

Een vriendin appte me: “Maar je bent altijd zo druk.” Klopt. Met hard werken en veel te veel weggeven. Tegen beter weten in, want als ik zzp’ers coach, confronteer ik ze keihard met het feit dat ze zichzelf op waarde moeten schatten. Zelf geef ik al twee jaar lang veel te veel weg. Omdat de wereld er mooier van wordt, omdat iemand er gelukkig van wordt of omdat ik het zo tof vind om me er verder in te ontwikkelen. Goede doelen, gratis workshops, waardebepaling achteraf. En koffie drinken. Tientallen koppen koffie heb ik gedronken als iemand een vraag had of ideeën wilde uitwisselen. En het is allemaal zo leuk. En inspirerend. En ik word er zo blij van. Het liefst praat ik dag en nacht met mensen over ideeën. Want ik heb een missie. Ik wil het onderwijs vernieuwen. Ik wil dat iedereen gelukkig is. Dat iedereen zichzelf in de markt durft te zetten als een sterk merk. Dat iedereen vanuit purpose en autonomie het leven kan ontwerpen dat hij of zij het liefst wil. Dat bedrijven wat ze beloven aan klanten waarmaken naar hun eigen mensen. En nog veel meer.

Een fortuin aan sociaal kapitaal

Ik wist dat een succesvol bedrijf schaalbaar moet zijn. Dat je je uren maar één keer uit kunt geven. En dat leven als een zzp’er je weinig duurzaams brengt. Omdat je wel dicht op je purpose zit en daardoor heel hard werkt, maar dat je vrijheid schijn is. Want je werkt voor de ergst denkbare baas en aan het eind van de streep heb je je kapot gewerkt en geen pensioen. [Daar kom ik later op terug, met een model en tips en trucs en alles]. Dus ik ging in zee met iemand die geld zou investeren, zodat ik tijd zou hebben om al die ideeën voor een betere wereld te verbinden met een gezond businessmodel. Toen hij zich terugtrok, stond ik met lege handen. Ik zag het als leergeld, maar leerde niet snel genoeg. Ik strooide tijd en energie rond als confetti. Zette alles op alles om drie bedrijven in de lucht te houden, waarvan er twee nog in de opstartfase zaten. Er gebeurde zoveel tofs. Honderden mensen uit standby gehaald, wakker gemaakt en gekickstart voor dingen die ze ‘awesome’ vinden. Een fanbase opgebouwd voor het gedachtengoed dat ik wil uitdragen. En een fortuin opgebouwd aan sociaal kapitaal. Maar economisch leed ik verlies. En dat slaat nergens op. Want hoeveel kun je daadwerkelijk geven als je niks hebt? Met een lege portemonnee is het lastig impact te hebben op je wereld. Dus ga ik rijk worden. Vies rijk. En als ik dat ben? Dan geef ik bijna alles weer weg.